Yoshlik (1917 - 1941). BIRINCHI SHE’RLAR
ЎЛКАМ
Юракда ишонч уйғотган
Ватан – боғим, ҳузуримдир.
Ҳаётимни бол қилиб берган,
Ки, бахт тоғим, ғуруримдир.
Ғуруримсан, азиз ўлкам,
Сен илҳомим, суруримсан.
Юзимга сен зиё бердинг,
Кўзимда чақнаган нуримсан.
Бўлур кўз-кўз жаҳонларга,
Шараф-шоним ва донғимсан!
Ҳаёт бердинг ва онг бердинг,
Ки, бахтимсан, чиройимсан.
Ёзар япроқ улуғ орзу.
Кулар иқболи ойимсан.
Бўлур мўл нозу неъматлар,
Оқар чашмаю сойимсан.
Қуёш, Ойга ҳусн берган
Баҳор, гул чиройимсан,
Олов илҳому онгимсан!
Чаман ўлкам, қуёш ўлкам,
Баҳор бўлиб ўтар йиллар.
Боғу бўстон, тоғи кўркам,
Ўсар райҳону жамбиллар.
Ҳаётнинг бунда завқи бор,
Фароғатда яшар эллар.
Турмушнинг завқ-лаззатини
Куйлагай, армони йўқ диллар.
Илҳом топар дилда, ўлкам,
Сен қўшиғу оқ тонгимсан!
Самарқанд, 1940 йил, 12 февраль
МЕҲНАТИМ
Сен дедим бўлди ҳаёт бол, сен ҳузурим, меҳнатим,
Сен билан яшнайди иқбол, сен сурурим, меҳнатим.
Дилга ишқ, тилга қўшиқ бўлган ғурурим, меҳнатим,
Ҳам ғурурим, ҳам сурурим, ҳам ҳузурим, меҳнатим!
Ой этиб кўз-кўз қилурман, меҳнатимнинг завқини,
Пок муҳаббат чашмаси, шон меҳнатимнинг шавқини.
Бир умр ўчмас, тугалмас дилларимнинг ёлқини,
Ҳам ғурурим, ҳам сурурим, ҳам ҳузурим, меҳнатим!
Сен гўзалсан, сен асалсан, аҳду паймоним сенга,
Чўл, биёбон гулга тўлсин, орзу-армоним сенга,
Қонга ботсин, ёв қирилсин, дилда фармоним сенга,
Ҳам ғурурим, ҳам сурурим, ҳам ҳузурим, меҳнатим!
Сен билан очдим кўзимни, сен билан бўлдим азиз,
Сен билан кулди диёрим, сен билан турмуш лазиз.
Сен билан олам ёруғ, сен бердинг менга нону туз,
Ҳам ғурурим, ҳам сурурим, ҳам ҳузурим, меҳнатим!
1938 йил
"SEVGI BILAN G’OLIBMAN HAR ON" – Sh.R.Rashidovning ilgari nashr etilmagan ilk she’rlar to‘plami, hozir asosan unitilgan o‘sha davr ruhini aks ettiradi. To‘plam fashizm ustidan qozonilgan g’alabaning 75 yilligi munosabati bilan 2020 yilda nashr etildi. To‘plamga yosh Sharof Rashidovning urush yillaridagi, o‘zi jang qilgan uchta front okoplarida yozilgan she'rlari kiritilgan.
ГУЛ ДИЁРИМ БОР
Қуёшни ўзга жазм этган
Боғим бор, гул диёрим бор.
Диёрим ишқидан куйлар
Куйим бор, бастакорим бор.
Қуёшдай сочиб ёғду
Куларман, меҳрибоним бор.
Кулиб боққан тўлин ойдек
Тўларман, жонажоним бор.
Дилимга ишқи жо ҳар дам,
Ҳур ўлкам – гул Ватаним бор.
Бу чаманда бахтиёрман,
Боғим бор – шўх чаманим бор...
Самарқанд, 1938 йил, 12 июнь
Sen dedim bo‘ldi hayot bol, sen huzurim, mehnatim,
Sen bilan yashnaydi iqbol, sen sururim, mehnatim.
Dilga ishq, tilga qo‘shiq bo‘lgan g’ururim, mehnatim,
Ham g’ururim, ham sururim, ham huzurim, mehnatim!
Oy yetib ko‘z-ko‘z qilurman, mehnatimning zavqini,
Pok muhabbat chashmasi, shon mehnatimning shavqini.
Bir umr o‘chmas, tugalmas dillarimning yolqini,
Ham g’ururim, ham sururim, ham huzurim, mehnatim!
Sen go‘zalsan, sen asalsan, ahdu paymonim senga,
Cho‘l, biyobongulgato‘lsin, orzu-armonim senga,
Qongabotsin, yovqirilsin, dilda farmonim senga,
Hamg’ururim, hamsururim, hamhuzurim, mehnatim!
Sen bilan ochdim ko‘zimni, sen bilan bo‘ldim aziz,
Sen bilan kuldi diyorim, sen bilan turmush laziz.
Sen bilan olam yorug’, sen berding menga nonu tuz,
Ham g’ururim, ham sururim, ham huzurim, mehnatim!
1938 yil
ВАТАН ИШҚИ
Эрта тонгда уфқдан боқар,
Сочин тараб нурафшон қуёш.
Унга суқ-ла термилар башар,
Чунки қуёш биз билан тенгдош.
Бизга жилва қилгандай юлдуз,
Нозланадир бахтин тон гида.
Посбонимиз кечаю кундуз,
Ишқи янграр қалб оҳангида.
Саодатим нурдай товланур,
Бизга боққан завқ ила Ватан.
Унга менинг муҳаббатим зўр,
Фидо бўлсин унга дону тан.
Олов ёшлик арадир жавлон
Кенг фазони қамал қилишга.
Ватан ишқи ундар бегумон,
Лочинлардай учқур бўлишга.
Мана шундай бу бизнинг ҳаёт,
Кундан-кунга олға кетажак.
Илҳомимга бериб зўр қанот,
Мамлакатим гуллар тутажак!
Жиззах, 1937 йил
O‘LKAM
Yurakda ishonch uyg’otgan
Vatan – bog’im, huzurimdir.
Hayotimni bol qilib bergan,
Ki, baxt tog’im, g’ururimdir.
G’ururimsan, aziz o‘lkam,
Sen ilhomim, sururimsan.
Yuzimga sen ziyo berding,
Ko‘zimda chaqnagan nurimsan.
Bo‘lur ko‘z-ko‘z jahonlarga,
Sharaf-shonim va dong’imsan!
Hayot berding va ong berding,
Ki, baxtimsan, chiroyimsan.
Yozar yaproq ulug’ orzu.
Kular iqboli oyimsan.
Bo‘lur mo‘l nozu ne'matlar,
Oqar chashmayu soyimsan.
Quyosh, Oyga husn bergan
Bahor, gul chiroyimsan,
Olov ilhomu ongimsan!
Chaman o‘lkam, quyosh o‘lkam,
Bahor bo‘lib o‘tar yillar.
Bog’u bo‘ston, tog’i ko‘rkam,
O‘sar rayhonu jambillar.
Hayotning bunda zavqi bor,
Farog’atda yashar ellar.
Turmushning zavq-lazzatini
Kuylagay, armoni yo‘q dillar.
Ilhom topar dilda, o‘lkam,
Sen qo‘shig’u oq tongimsan!
Samarqand, 1940 yil, 12 fevral
